نماز در قرآن

نماز در قرآن

نماز در تمام ادیان الهى به عنوان برترین آیین عبادى و رکن معنویت و ارتباط با خداوند مطرح بوده است. درخواست حضرت ابراهیم(ع) چنین بوده است که: ((رب اجعلنى مقیم الصلوه و من ذریتى… پروردگارا, من و ذریه ام را برپا دارنده نماز قرار ده.

 به حضرت موسى(ع) در کوه طور خطاب شد: اننى انا الله لا اله الا إنا فاعبدنى و اقم الصلوه لذکرى; همانا من الله هستم, معبودى جز من نیست مرا پرستش کن و نماز را براى یاد من برپا دار .

حضرت عیسى(ع) مى فرماید: … و اوصانى بالصلوه والزکاه ما دمت حیا ;… و مرا توصیه به نماز و زکات مادام که زنده ام کرده است و در چند جاى قرآن سخن از میثاق بنى اسرائیل است که بخشى از مواد آن اقامه نماز است.  در آیین مقدس اسلام نیز نماز جایگاه ویژه اى دارد و در قرآن کریم بر آن تإکید فراوان شده است.
در این کتاب الهى وظایفى براى مسلمانان, در مقابل نماز مقرر شده است. این وظایف عبارتند از:

۱- برپایى نماز.

در آیات زیادى برپایى نماز در کنار ایتإ زکوه “پرداختن زکات” آمده است.
تکیه بر این دو رکن, در حقیقت براى بیان این واقعیت است که مسلمان شایسته, هم در پیوند با خداوند باید ارتباط عاشقانه و صمیمى داشته باشد و هم در رابطه با مردم بى تفاوت نبوده و وظایف واجب و مستحب مالى خود را انجام داده, به فکر محرومان جامعه باشد. عالى ترین شکل ارتباط عاشقانه با خداوند نماز است و بهترین شیوه ارتباط با مردم حل مشکلات مادى آنهاست که با اداى وظایف مالى, از سوى مسلمانان این مهم برآورده مى شود.

 در قرآن کریم  اقامه نماز و ایتاء زکات به عنوان محک ایمان, تقوى, اخلاص و…شمرده شده و این دو در حقیقت اولین گام وفادارى به دین معرفى شده اند. قرآن کریم درباره برخورد با مشرکین مى فرماید: ((فان تابوا و اقاموا الصلاه و آتوا الزکوه فخلوا سبیلهم . هرگاه توبه کنند و نماز را برپا دارند و زکات را بپردازند, آنها را رها ساخته و مزاحمشان نشوید.
در آیه دیگرى آمده است ((فان تابوا و اقاموا الصلوه و آتوا الزکوه فاخوانکم فى الدین;(۸) پس اگر توبه کردند و نماز را برپا داشته و زکات را بپردازند پس برادران دینى شما هستند.

-A+A
EnglishPersian